هان اى طالبان علوم و كمالات و معارف ، از خواب برخيزيد و بدانيد كه حجت خداوند بر شما تمام‌تر است و خداى تعالى از شما بيشتر بازخواست فرمايد ، و ميزان اعمال و علوم شما با ميزان ساير بندگان خيلى فرق دارد ، و صراط شما باريك‌تر و دقيق‌تر است ، و مناقشه در حساب شما بيشتر شود . واى به حال طالب علمى كه علوم در قلب او كدورت و ظلمت آورد ؛ چنانچه ما در خود مىبينيم كه اگر چند مفهومىناقص و پاره‌اى اصطلاحات بىحاصل تحصيل نموديم ، از طريق حق بازمانديم و شيطان و نفس بر ما مسلط شدند و ما را از طريق انسانيت و هدايت منصرف كردند ، و حجاب بزرگ ما همين مفاهيم بىسر و پا شد ؛ و چاره [ اى ] نيست جز پناه به ذات مقدّس حق تعالى . بارالها ، ما معترف به تقصير و مقرّ به گناهيم ، نه يك قدمى در راه رضاى تو برداشتيم و نه يك عبادتى و اطاعتى از روى اخلاص بجا آورديم ، تو خود با لطف عميم و رحمت واسعه با ما رفتار فرما ؛ و چنانچه در اين دنيا ستر عيوب ما فرمودى ، در آن عالم نيز بفرما كه در آن‌جا نيازمندتريم به ستر و غفران . و در اين مقام نيز لازم است آن نكته را كه در ذيل فقرهء اولاى حديث شريف ذكر شد تذكر دهم . و آن آن است كه در ذيل اين فقره حضرت مىفرمايد : « فأعمى الله على هذا خبره و قطع من آثار العلماء أثره » . خداوند بصيرت و بينايى او را كور فرمايد و آثار او را از دفتر علما محو فرمايد . و اين نيز چه اخبار باشد و چه دعا باشد واقع شدنى است . و انسان بايد خيلى برحذر باشد از اين عَماى بصيرت و كورى باطنى كه سرمنشأ جميع شقاوت‌ها و ظلمت‌ها و سرچشمهء تمام بدبختىها همين نابينايى قلب و كورى دل است . و همچنين محو شدن آثار از آثار علما و از كرامات و عطيّات آنها محروم ماندن ، علاوه بر خود حرمان ، ننگ و رسواييش در محضر خاصان درگاه حق در روز قيامت بيش از آن است كه به تصور ما درآيد .